1

Wieża ciśnień

Wybudowana na przełomie 1906 r .
W latach siedemdziesiątych przeszła kapitalny remont.
Miała trzy piętra , każde z nich pełniło inna funkcję:
parter – tu mieściły się
- główne zawory na rurach doprowadzających i odprowadzających wodę,
- piec węglowy do podgrzewania wszystkich kondygnacji,
- elektryczny silnik pompy wspomagającej przepływ wody do zbiornika (obecnie po silniku
i piecu ostał się tylko betonowy fundament);
piętro 1 – tu było pomieszczenie konserwatora;
piętro 2 - pomieszczenie z rurą przelewową wody; na nim opiera się nitowany metalowy zbiornik oraz drabinka prowadząca na piętro 3 - tu znajdował się mechanizm wskazywania poziomu wody widoczny na zewnątrz budynku;
piętro 3 - to pokrywa zbiornika;jest w fatalnym stanie – dach i pokrywa grożą zawaleniem;

Z okien pomiędzy 2 a 3 piętrem rozciągał się widok na budynek biurowy i tory stacji Ełk .

* urządzenie wskaźnikowe poziomu wody obsługiwało Łączność TCL EŁk

2

Hydranty

Pozostały dwa oryginalne hydranty wodne z grawerunkiem, końcówki wylotowe do węży gaśniczych wykonane są z mosiądzu. Obecnie linia wodociągowa z wieży ciśnień nieczynna.

Hydranty umiejscowione są :
-przy noclegowni gniazda drużyn trakcyjnych w Ełku oraz przy wyjściu z podziemnego tunelu łączącego stację PKP ze stacją wąskiego toru.

2

Pompownia

Oddalona od wieży ciśnień około 1km.
Rok budowy około 1906.
Ujęcie wody: rzeka Ełk.
Silnik parowy i część kotła leżą obecnie pod wieżą ciśnień.
Stan obecny: zdewastowana.

3

Studzienki ściekowe

Oryginalne niemieckie stalowe pokrywy ściekowe obecnie są zabetonowane.

4

Żurawie wodne

W czasach świetności lokomotywowni używano 4 żurawi wodnych.
Dwa z nich znajdują się pomiędzy peronami 1 a 2 na stacji Ełk-Osobowa; kolejny stoi przy wieży piaskowej, zaś ostatni i najciekawszy umiejscowiony jest nad torem wjazdowym
na obrotnicę parowozowni. Żuraw ten ma oryginalny litewski grawerunek
z datą produkcji ( 1942) i nazwą kraju pochodzenia.


4.1 Kran 1

4.2 Kran 2